Online επικοινωνία αλλά δεν βγαίνετε: γιατί συμβαίνει;

Γιατί κάποιος μιλάει τόσο καλά online αλλά δεν ζητάει να βγείτε

“Έχουν περάσει δύο μήνες. Μόνο DMs και likes. Έτσι θα πάει δηλαδή; Δεν θα βγούμε ποτέ;”

Είναι ιστορία πολύ σύγχρονη, και πολύ συνηθισμένη. Ένα follow, μετά likes, μετά σχόλια, μετά μηνύματα – και κάποια στιγμή ένα “παιχνίδι” που έχει τους δικούς του κανόνες, χωρίς κανείς να τους έχει συμφωνήσει.

Και στέκεσαι εκεί, αναρωτώντας: τι συμβαίνει;

Η απάντηση που δεν θες να ακούσεις

Τις περισσότερες φορές, ο λόγος που κάποιος δεν ζητάει να βγείτε δεν είναι μυστηριώδης. Είναι απλός: δεν το θέλει αρκετά ώστε να κινηθεί.

Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν του αρέσεις. Σημαίνει ότι αυτό που έχει – η σύνδεση online, η προσοχή, το φλερτ μέσα από το app – του φτάνει. Είναι ευχάριστο χωρίς να κοστίζει τίποτα. Γιατί να το αλλάξει;

Και ενώ εσύ ερμηνεύεις κάθε like και κάθε story view, εκείνος δεν το σκέφτεται ιδιαίτερα.

Τα σενάρια που υπάρχουν

Υπάρχουν όμως και κάποιοι που θα ήθελαν να προχωρήσουν – αλλά κάτι τους σταματάει. Μερικές φορές είναι φόβος απόρριψης: το να ζητήσεις να βγείτε είναι έκθεση, και η απόρριψη εκεί είναι πιο πραγματική από το να μην απαντήσει σε ένα story. Η ψηφιακή απόσταση προστατεύει.

Μερικές φορές είναι ο τέλειος online εαυτός που φοβάται να συναντήσει την πραγματικότητα. Στο προφίλ, τα πάντα είναι επιμελημένα – οι φωτογραφίες, οι αποστάσεις, ακόμα και η χιουμοριστική απάντηση στο DM. Ο ίδιος άνθρωπος, πρόσωπο με πρόσωπο, μπορεί να νιώθει ότι δεν αντέχει τη σύγκριση με αυτή την εκδοχή του εαυτού του.

Και μερικές φορές, υπάρχει κάτι που δεν έχει ειπωθεί – μια σχέση, μια υποχρέωση, μια κατάσταση που κάνει τη συνάντηση αδύνατη.

Τι κάνεις εσύ

Ένα ερώτημα που αξίζει να κάνεις στον εαυτό σου: γιατί συνεχίζεις;

Αν η κατάσταση δεν σε ικανοποιεί, η πιο ειλικρινής κίνηση είναι να σταματήσεις – να απαντάς λιγότερο, να μην τροφοδοτείς αυτό που υπάρχει. Όχι ως τακτική, αλλά γιατί όσο συνεχίζεις, ουσιαστικά λες ότι αυτό σου φτάνει.

Αν θέλεις να δεις τι γίνεται, μπορείς να ζητήσεις εσύ. Ναι, εκθέτεσαι. Ναι, μπορεί να πει όχι ή να γίνει αμήχανο. Αλλά τουλάχιστον ξέρεις. Η αβεβαιότητα τρώει πολύ περισσότερη ενέργεια από μια ξεκάθαρη απάντηση.

Το πιο σημαντικό

Υπάρχει μια τάση να ερμηνεύουμε τη συμπεριφορά του άλλου ως αίνιγμα που πρέπει να λύσουμε. “Γιατί το κάνει; Τι εννοεί; Ποιο είναι το επόμενο βήμα;”

Αλλά κάποιες φορές δεν υπάρχει αίνιγμα. Υπάρχει απλώς κάποιος που δεν έχει πάρει απόφαση – ή έχει, και δεν την έχει πει.

Και σε αυτές τις περιπτώσεις, η ερώτηση δεν είναι “τι κάνει εκείνος;” αλλά “τι θέλω εγώ – και τι είμαι διατεθειμένη να κάνω γι’ αυτό;”